مطلب دوم در بيان قرض دادن و در آن دو موقف است : موقف اوّل در ثواب قرض دادن : بدان‌كه در قرض دادن ثواب عظيم است ، چنانچه از حضرت رسالت پناه صلى الله عليه و آله منقول است‌كه آن حضرت فرمودكه : « در شبىكه مرا به معراج بردند بر درِ بهشت ديدم‌كه نوشته بود : صدقه‌دادن ده مثل آن چيز ثواب دارد و قرض دادن هجده مثل آن ثواب دارد » « 1 » و آنچه در بعضى روايات وارد شده‌كه : « صدقه دادن دو مثل ثواب قرض دادن دارد » « 2 » مراد از آن صدقه برخويشان است و علماء ، چه اين صدقه برايشان افضل از قرض دادن است . و در قرض دادن سه چيز لازم است : اوّل : ايجاب ، چون « اقْرَضْتُكَ » يا « تَصَرَّفْ فيْهِ » يا « انْتَفِعْ بِه وَعَلَيْكَ رَدُّ عِوَضِه » و آنچه بدين‌ها ماند . دوم : قبول چون « قَبِلْتُ » و آنچه دلالت بر رضاى بر ايجاب كند . سوم : واقع شود هريك از ايجاب وقبول از جايزالتصرف ، پس از ديوانه ، و مست ، و مفلسى كه حاكم او را منع كرده باشد از مالش ، و طفلى كه پانزده سال نداشته باشد [ 1 ]

--> [ 1 ] - مقصود آنكه موجب و قابل بايد بالغ باشند ، خواه به سنّ يا به ساير امارات . ( دهكردى ) ( 1 ) ابوالفتوح رازى ، تفسير روح الجنان 1 : 417 . مستدرك وسائل 13 : 395 ، حديث 3 . ( 2 ) ابن قدامه ، مغنى 4 : 352 .